خوابِ رُخِ نازِ تو دیشب رُخَت باز ، آمد به خوابم دل را به کامِ ، عشقِ تو دادم رویَم به شوقَت ، آغوش بُگشود هر دو لبانم ، رویِ لبت بود تا صُبح باتو ، من مست بودم زُلفِ تو را من ، در دست بودم بُرد آن خیالت ، هوش از سر من عِطر تو پیچید ، در بستر من رفتی زخوابم ، دیوانه گشتم بی تو اسیرِ ، پیمانه گشتم از من گرفتی ، عِطرِ تنت را بر دل نَهادی ، اوجِ غمت را از خوابِ نازم ، ناگه پریدم اشکِ غمت را ، بر گونه دیدم از وَصلِ عشقَت ، من دل بُریدم همتایِ این خواب ، هرگز ندیدم . شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون شب یلدای ۱۳۹۶

روایتی از عشق در یک غروبِ سرد و غم انگیزِ پاییزی : ماهِ من ای ماهِ من کجایی ؟ امشب غمِ تو دارم در حَسرتِ نگاهت ، بیتاب و بیقرارم ما را رها نمودی ، با این غم فراوان سرگشته و پریشان ، افتاده در غبارم هوش از سرم رُبوده ، تابِ نگاهِ مَستَت کی میرود زمستان ، سر میرسد بهارم ؟ میسوزدازعَطش لب،ازبهرِ بوسه ای ناب تا کی غمِ تو را من ، بر این دلم گذارم ؟ از پیکِ آن لبانت ، پُر کُن تو ساغرم را در اِمتدادِ مَستی ، بی آن مَی ات خمارم عاشق شدم دوباره بشکست این دلِ من جز دیدن رُخَت من ، دیگر غمی ندارم من ماندم و غمِ تو ، با خاطراتِ عشقت آواره و گریزان ، در شامِ سردِ تارم . شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون زمستان ۱۳۹۶

ای دلِ عاشق ، غمت از بهرِ چیست ؟ در نظرم مثلِ غمت هیچ نیست چون شَبَحی در پی و همراهمی جز تو مرا مونس و غمخوار کیست ؟ شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون دی ماه ۱۳۹۶

پُر کن تو ساغرم را ، از پیکِ ناب جانت مستم نما تو امشب ، با عَطرِ گیسوانت میسوزد ازعَطش لب ، مارارها کن ازغم بگذار تا بگیرم ، کامی از آن لبانت شاعر معاصر : داوود جمشیدیان زمستان ۱۳۹۶

دیشب که مست بودم ، جام مَی ام ربودند بردند ساغرم را ، خُنیاگران شهودند غارتگرانِ بی شَرم ، در آستانِ مستی بر چشمِ ما دری از ، یغماگری گشودند شاعر معاصر : داوود جمشیدیان زمستان ۱۳۹۶

بارِ غمِ تو امشب ، افتاده بر دل من تاریک و تار کرده ، مأوا و محفل من خَم گشت قامتم از ، داغِ فِراقِ رویَت درنای مانده خاموش ، این آه باطل من شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون دی ماه ۱۳۹۶

داغِ فِراقَت امشب ، آتش زده بجانم می سوزد این تنِ من ، تا مغزِاستخوانم بُرد از کفم غمِ تو ، سر رفته در گریبان ماندم که تا چه گویم ، از دردِ آن نهانم شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری زمستان ۱۳۹۶

رفت از کنارِ من او ، از او نشان ندارم غم لانه کرده در دل ، دیگر توان ندارم با کاروان سفر کرد ، معشوقِ جانیِ ما افسوس که من خبر از ، آن کاروان ندارم شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون زمستان ۱۳۹۶

یادِ آندم که بهارم عشق بود گشتم عاشق در کنارم عشق بود در شبِ تنهایی ام تا به سحر همدمِ آن حالِ زارم عشق بود شاعر معاصر : داوود جمشیدیان بهمن ۱۳۹۶

بِنگر به رُخَم که بس غمین است هنوز از دوریِ تو دلم حزین است هنوز جز درگه تو مرا نبود قبله گهی خاکِ تو نیایشِ جبین است هنوز شاعر معاصر : داوود جمشیدیان بهمن ماه ۱۳۹۶